[AS] Event#3 Catch the monster

posted on 30 Jul 2013 15:43 by aishitaru

นักเรียน

Vivian Jacker  1214

Victer Rodel   1277

ผลสุ่ม

 photo E2A0E380E480E210E2A0E310E150E270E4C0E170E140E250E2D0E070vivian_zps3e36014f.jpg

 photo E2A0E380E480E210E2A0E310E150E270E4C0E170E140E250E2D0E070victer_zps3872842f.jpg

หือ? ได้เหมือนกันเหรอสองคนนี้?

เอ้า ก็จัดไปสิ #ฮา

[Event#3] Catch the monster

    

     “นี่เราเดินกันมากี่ชั่วโมงแล้วฮะ?”

     “คิดว่า...ชั่วโมงครึ่งนะ”

     “หล่อนแน่ใจนะว่าไม่หลงทางน่ะ”

     “แน่ใจ...มั้งคะ?”

     วิเวียน แจ็คเกอร์ กล่าวอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าใดนักในขณะที่เดินนำ วิคเตอร์ โรเดล เข้าป่าไปเรื่อยๆ คนได้ยินคำตอบหยุดชะงักแล้วมองแผ่นหลังของเด็กสาวตรงหน้าอย่างขุ่นเคือง

     เขาค่อนข้างมั่นใจว่ากำลังเดินวนอยู่ในป่าหลังจากที่เห็นต้นไม้ที่เขากรีดเล่นจนเป็นรอยเมื่อ 30 นาทีก่อนหน้านี้...

     เขาถอนหายใจ นึกอยากจะกระโดดกัดหัวคนตรงหน้าให้มันหายเซ็งหายเหนื่อย แต่ยอมสะกดกลั้นอารมณ์เอาไว้ไปลงมือกับเจ้าสัตว์ทดลองนั่นทีเดียว

     “ขอทีเหอะยัยบ้า เลิกเดินนำสั่วๆมั่วๆแล้วให้ฉันนำแทนซะ!” เขาว่า แต่คนผมเทาหันมาหาด้วยท่าทางมึนๆ เพราะผมหน้าที่ปิดตาอยู่ทำให้ไม่ค่อยเห็นว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

     “แต่...จะให้วิคเดินนำ...พี่เป็นห่วงนี่นา” เธอกล่าวด้วยเสียงเบาๆแบบปกติ เหมือนเธอจะได้ยินเสียงถอนหายใจของผู้เป็นเหมือนน้องชายของเธอด้วย...ซึ่งฝ่ายนั้นก็ไม่เคยยอมเรียกเธอว่าพี่สักที

     แต่ถึงกระนั้นก็ยังอยากทำหน้าที่ของพี่ที่ดี(?)

     ทว่าเซ้นท์เรื่องเส้นทางของเธอที่มันจัดอยู่ในขั้นค่อนข้างห่วยแตกนั่นทำให้มันยุ่งยากมากกว่าที่จะเรียกว่าเป็นประโยชน์

     “ฉันว่าให้หล่อนนำแบบนี้มันน่าห่วงกว่าอีก” เขากล่าว แล้วมองหน้าวิเวียนที่เหมือนจะคิดไปเองแล้วว่าเขาเป็นห่วงเธอ เขาเลยรีบเอ่ยตัดความหวังนั่นไปทันที “ห่วงชีวิตฉันน่ะนะ”

     เด็กสาวท่าทางสลดไปเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไร ทำท่าจะก้าวไปหาผู้เป็นน้อง(ไม่แท้)เพื่อให้เจ้าตัวเดินนำแทนเธอแต่ก็ต้องชะงักฝีเท้าลง คนอายุน้อยกว่ามองงงๆแล้วถามเสียงเซ็ง “มีอะไร?”

     นิ้วเรียวบางชี้ไปทางด้านหลังของวิคเตอร์ “...ดูท่าว่าเราจะไม่ต้องลำบากเดินหากันแล้วล่ะวิค...”

     “หา?” เขากระพริบตาปริบๆแล้วหันไปมองทางด้านหลังของตนเอง แต่ทันทีที่เขาหันไปก็มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้าใส่พวกเขาทั้งคู่อย่างรวดเร็ว...!!!

     โครม!!!!!!!

     ร่างของสัตว์ประหลาดรูปร่างแปลกตาที่เคยพบเห็นในใบประกาศนั้นพุ่งชนต้นไม้เข้าอย่างจัง มันชะงักค้างไปเหมือนกำลังตั้งสติ วิคเตอร์และวิเวียนจ้องมองร่างของสัตว์ประหลาดที่ตัวสูงใหญ่กว่าพวกเขาด้วยสายตาอึ้งๆ

     วิเวียนปล่อยคอเสื้อคนตัวเล็กกว่าที่ตนเองเพิ่งช่วยดึงให้พ้นจากการโจมตีเมื่อครู่แล้วมองไปทางสัตว์ประหลาด...ไม่สิ ต้องเรียกมันว่าสัตว์ทดลองสิ “จับเป็นนะวิค”

     “รู้แล้วน่า” วิคเตอร์กล่าวแล้วพุ่งเข้าใส่เจ้าสัตว์ทดลองที่ตัวสูงกว่าเขาเยอะพอดู เขาใช้มีดพกในมือฟันลงไปที่ปีกของมัน หากแต่มันดันหลบได้ทันทำให้ได้รับเพียงแผลถากๆ มันตวัดหางของมันฟาดไปที่ลำตัวของผู้ที่มาทำร้ายมันทันทีอย่างรวดเร็ว

     โครม!!!!

     ต้นไม้แถวนั้นรับเคราะห์แทนวิคที่ก้มตัวหลบทันพอดี โชคดีที่ในป่าทำให้มันเคลื่อนไหวได้ยากขึ้นมาบ้าง

     แต่ดูท่าเขาจะลืมคิดไปว่าเจ้าสัตว์ทดลองนี่ก็เป็นสัตว์ป่าเหมือนกัน...มันย่อมปรับตัวกับธรรมชาติได้รวดเร็วกว่ามนุษย์ หางของมันที่ฟาดไปชนต้นไม้นั้นได้ตวัดวกกลับมาอย่างรวดเร็วแล้วหวังฟาดไปที่คนที่กำลังจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง!

     ฉึก!!

     ลูกดอกถูกปักลงที่หางของมัน มันร้องออกมาแล้วตวัดหางกลับไปดังเดิม คนปาพอเห็นว่าได้ผลจึงรีบปาใส่อีกครั้งหนึ่งหวังให้โดนที่ปีก หากแต่มันกลับหลบไปได้อย่างว่องไวแล้วพุ่งเข้ามาหาเด็กสาวหวังจะใช้ปากของมันกัดหัวเธอ

     “ชิ บอกห้ามฆ่าแล้วสู้ยากชะมัด” เด็กชายเอ่ยบ่นแล้วพุ่งไปหาสัตว์ทดลองที่ตอนนี้หันหลังให้ตนก่อนจะปักมีดลงที่กลางหลังของมัน เจ้านั่นกรีดร้องเสียงแหลมแล้วตวัดหางของมันที่โชกเลือดอยู่ไปพันคอของเขาจนเขาล้มลงไปนั่งกับพื้น

     ทางด้านวิเวียนเห็นแบบนั้นก็คิดจะเข้าไปช่วย แต่ก็ต้องรีบเบี่ยงตัวหลบเจ้าสัตว์ทดลองที่ยื่นปากของมันจะกัดหัวเธอ และดูท่าว่าเธอจะหลบช้าไปเล็กน้อยทำให้มันสามารถกัดเข้าที่ไหล่ของเธอได้ เธอเผลอร้องออกมาเล็กน้อยก่อนจะกำลูกดอกในมือแน่นแทงไปที่บริเวณปากของมัน มันรีบปล่อยเธอและคนที่มันกำลังรัดคออยู่ด้วยความตกใจ

     วิเวียนกุมไหล่ขวาโชกเลือดของเธอไว้แล้วหันไปมองวิคเตอร์ที่ไอค่อกไอแค่กจากการโดนรัดคอเมื่อครู่ เขาลุกขึ้นมามองเห็นคนโชกเลือดแล้วตกใจรีบหันไปมองที่เจ้าสัตว์ทดลองตนนั้นทันที มันกำลังเจ็บและดูท่าทางจะโกรธมากกับบาดแผลที่ได้รับ เขารีบลุกขึ้นยืนแล้วดึงแขนข้างที่ไม่บาดเจ็บของคนตัวสูงกว่าทันที “วิ่งเร็ว!!!”

     ทั้งสองรีบวิ่งโดยมีเจ้าสัตว์ทดลองร่างใหญ่ตามมาติดๆด้วยความรวดเร็ว วิคเตอร์จับข้อมือของผู้เป็นพี่สาว(ไม่แท้)แน่นแล้วพยายามวิ่งให้เร็วที่สุด หากแต่เพราะอาการขาดออกซิเจนจนเกือบสลบไปเมื่อครู่บวกกับอาการบาดเจ็บของคนข้างหลังทำให้ความเร็วของทั้งสองคนลดลงกว่าที่เคยเป็น

     “โอ๊ย!!!” เด็กสาวล้มลงเมื่อมีแรงบางอย่างกระชากผมเธอ วิคเตอร์ที่ล้มลงไปด้วยรีบหันไปมองแล้วพบว่าเจ้าสัตว์ประหลาดร่างยักษ์นี่กำลังใช้ปากมันกัดและกระชากเส้นผมยาวๆของวิเวียนเพื่อให้เธอไถลไปตามแรงดึงของมัน เขาเงื้อมีดขึ้นมาจะแทงลงที่ปากของมัน

     ทว่าเจ้าสัตว์ประหลาดไม่ยอมให้เขาทำอย่างนั้น มันใช้หางของมันปัดร่างของเด็กชายให้ไปกระแทกต้นไม้อย่างแรงและรวดเร็วจนเขาทรงตัวไม่ทัน มีดในมือกระเด็นหลุดออกจากมือ เขาเอามือกุมท้องของตัวเองด้วยความจุกจนแทบลุกไม่ขึ้น

     วิเวียนที่พยายามจะหนีจากสัตว์ทดลองตัวนี้เมื่อเห็นมีดที่กระเด็นมาใกล้ๆเธอ เธอรีบคว้ามันมาตัดเส้นผมของตัวเองออกอย่างไม่มีความลังเลเสียจนเส้นผมของเธอสั้นจนเกือบจะกุด

     เมื่อเธอสามารถลุกขึ้นได้เธอรีบไปช่วยพยุงวิคเตอร์ทันที “วิค! ไหวมั้ย?”

     คนที่ถูกเหวี่ยงไปเมื่อครู่ทรงตัวลุกขึ้นยืน มองไปทางเจ้าสัตว์ทดลองที่หันมองหาพวกเขาอย่างงงๆ เขามองกองลูกดอกมากมายที่กระจัดกระจายตามพื้นแล้วรีบหันไปมองคนข้างๆทันที

     ผมของเธอเหลือแค่เคลียบ่าเท่านั้นเอง...

     “เฮ้ๆ นี่หล่อน...” เขาพูดได้เท่านี้แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจ้าสัตว์ทดลองนั่นเหมือนจะหันมาทางพวกเขา เขาคว้ามีดจากมือวิเวียนมาถือเอาไว้เตรียมจะสู้ทุกเมื่อ แต่สุดท้ายก็ชะงักไปเมื่อมองท่าทีของสัว์ทดลองตรงหน้าแล้วเขาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย

     “ฉันว่าฉันมีแผนแล้วแหละ”

 

     ตึกๆๆ!!!

     “เว้ย!! เลิกตามได้แล้วน่า!!” เสียงโวยวายของเด็กชายร่างเล็กดังไปทั่วป่า เขากำลังวิ่งหนีสัตว์ทดลองอย่างสุดชีวิตแม้ว่าแทบจะไม่มีแรงแล้วก็ตาม

     เหลือบมองกลับเล็กน้อย...

     มันกำลังไล่ตามเขาด้วยใบหน้าที่ดูน่ากลัวมากกว่าเดิม...

     หันหลังกลับไปวิ่งต่อตามเดิมท่าจะดีกว่า...

     นี่ถ้าไม่ใช่ว่าเขาพอจะวิ่งเร็วอยู่บ้างเขาไม่มีวันมาวิ่งล่อเจ้าสัตว์ประหลาดไม่ทราบสายพันธุ์นี่แน่! ไม่มีทางซะหรอก! ไม่มีวัน!!!

     ถ้าถามว่าอีกคนหนึ่งผู้ร่วมแผนการณ์ที่เขาคิดไว้อยู่ไหนล่ะก็...

     “วิค! หลบมาเลย!” ว่าแล้วเธอก็ตะโกนมาจากต้นไม้พร้อมกับลูกดอกจำนวนมากที่เตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว เขาที่วิ่งมาถึงต้นไม้ที่ดูท่าจะต้นใหญ่กว่าต้นอื่นๆอยู่หักหลบไปอีกทาง โดยที่เจ้าสัตว์ทดลองสายตาไม่ดีนั้นไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้หักหลบไม่ทัน

     จังหวะนั้นเองคนบนต้นไม้ก็จัดการปาลูกดอกในมือทั้งหมดไปที่ต้นไม้นั่นทันที ต้นไม้ที่โดนกระแทกอย่างแรงด้วยของมีคมนับหลายสิบถูกโค่นลงทับลงไปที่หัวของเจ้าสัตว์ทดลองนั่นพอดิบพอดี

     โครม!!!!!!!!!

     “ต้นใหญ่ล้มดังวุ้ย” วิคเตอร์พึมพำแล้วมองเจ้าสัตว์ทดลองที่ดูท่าทางจะน็อคเอาท์ไปเป็นที่เรียบร้อย เขาลองเอาไม้แถวๆนั้นเขี่ยๆดู(?)ก็ไม่มีทีท่าว่าเจ้านั่นจะฟื้น “มันคงไม่ตายหรอกมั้ง?”

     วิเวียนกระโดดลงมาจากต้นไม้แล้วมองสัตว์ทดลองนั่นก่อนจะถอนหายใจ “...กว่าจะจัดการได้แทบแย่เนอะ...”

     “ก่อนที่จะกลับห้องน่ะแวะที่หนึ่งก่อนด้วยล่ะ” วิคเตอร์ว่า วิเวียนเอียงคอมึนๆ

 

     “...พี่ทำแผลเองก็ได้นะวิค...” เธอกล่าวหลังจากโดนน้องชายลากมาถึงห้องพยาบาล ไม่รู้เพราะอะไรตอนนี้ถึงไม่มีใครอยู่ ก็เลยกลายเป็นว่าพวกเขาต้องมานั่งทำแผลกันเอง (เพราะฉันต้องการเห็นพวกแกเถียงกันไง #แซ่บว้อยซ์)

     “แค่นี้ฉันทำได้น่า ไม่ใช่เด็กๆแล้วสักหน่อย” เขาทำหน้ามุ่ยแบบไม่พอใจแล้วหยิบอุปกรณ์ทำแผลเดินมาหาคนที่กำลังนั่งอยู่ เนื่องจากส่วนสูงที่ต่างกัน(เกินไปหน่อย)ทำให้เขาตัดสินใจให้อีกฝ่ายนั่งแล้วเขายืนแทนน่าจะทำแผลได้ง่ายกว่าเยอะ

     พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทางยอมก็เลยปล่อยเลยตามเลย วิเวียนนั่งนิ่งๆปล่อยให้วิคเตอร์ทำแผลไป แม้จะอดห่วงอยู่ว่าจะโดนแกล้งโดยการเอาแอลกอฮอล์ราดลงบนแผลเลยรึเปล่า(?)แต่หลังจากที่ดูๆก็ไม่มีทีท่าว่าเขาจะแกล้งอะไรเธอเลย

     “...ผมสั้นน่าเกลียดชะมัด”

     ฉึก!!!

     เหมือนมีอะไรมาแทงใจดำยังไงชอบกล...สงสัยจะเป็นคำพูดของวิคเตอร์แทงใจดำวิเวียนเข้า

     วิเวียนยิ้มแห้งๆ เธอเองก็รู้สึกกังวลและอยากร้องไห้มากหลังจากรู้ตัวว่าทำอะไรลงไปกับผมตัวเอง แต่ครั้นจะมาสำนึกเอาตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว แถมยังตัดเสียสั้นจนมัดไม่ได้อีกต่างหาก

     ...ก็ตอนนั้นมันฉุกละหุกนี่... เด็กสาวบ่นในใจ

     “ผมสั้นขนาดนี้แล้วยังไว้ผมหน้ายาวๆอีกเนี่ยนะ? อย่างกับเด็กผู้ชายเลยนะหล่อน”

     ฉึก!!!

     แทงใจดำไปอีกเรื่องหนึ่ง...

     ตอนนี้รู้สึกเริ่มอยากได้ผมที่ตัดไปกลับคืนมาเสียแล้วสิ

     “แล้วหล่อน....”

     “พอเถอะนะวิค” เธอรีบเอ่ยห้ามทันทีก่อนที่จะโดนพูดเสียดแทงมากกว่าเดิม “...พี่รู้ว่าตัวเองไม่คิดหน้าคิดหลัง...แล้วรู้ด้วยว่าทรงนี้มันน่าเกลียด...แต่ตอนนั้นมันไม่มีทางเลือกนี่นา...”

     “อ้าว รู้ตัวด้วยเหรอว่าน่าเกลียดขนาดไหน? นึกว่าไม่รู้จะได้เอากระจกให้ส่อง”

     ฉึก!!!!!!!

     ทำไมมันรู้สึกอยากร้องไห้ชอบกลนะ...

     วิคเตอร์มองคนที่ดูท่าจะสลดลงไปเยอะแล้วกลัดผ้าพันแผลให้เรียบร้อย เขาก็แค่หงุดหงิดนิดหน่อยที่เธอไม่ระวังตัวจนเจ็บตัว แล้วก็หงุดหงิดตัวเองที่แทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย เผลอๆจะเหมือนตัวป่วนเสียมากกว่า

     เหมือนวิเวียนจะเห็นสีหน้าของน้องชาย เธอมองนิ่งๆแล้วเอื้อมมือข้างที่ไหล่ไม่เจ็บไปวางบนศีรษะของเด็กชายตัวน้อยเบาๆแล้วลูบอย่างเอ็นดู

     “...เก่งมากเลยวิค...ที่คิดแผนทำให้พวกเราจับสัตว์ทดลองกลับมาได้น่ะ...”

     เด็กชายไม่ได้พูดอะไร ยอมรับว่าเขารู้สึกดีกว่าเดิมเยอะที่ได้ยินแบบนั้น แต่ถึงยังไงก็ยังคงอดหงุดหงิดเล็กๆไม่ได้อยู่ดี เพราะอะไรนะ?

     เขามองคนตรงหน้าก่อนจะได้คำตอบที่สุดแสนจะชัดเจน

     “ตัดผมหน้าออกได้แล้วมั้งยัยบ้า”

     ผมหน้าที่ยาวปิดหน้าปิดตานี่เองที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์เท่าไหร่

     เขาจำได้ลางๆว่าคนตรงหน้าไว้ผมยาวปิดหน้าปิดตาแบบนี้มาหลังจากเขาไปแกล้งแหย่ทักเรื่องสีตาของเธอเข้า อันที่จริงมันก็แค่การล้อเล่นของเด็กๆ ก็ไม่คิดหรอกว่าเธอจะเก็บมาใส่ใจเสียจนไว้ผมแบบนี้ แต่จะกลับลำคำพูดก็ไม่ทันเสียแล้วเขาก็เลยปล่อยเลยตามเลย

     สีตาของวิเวียนที่จริงก็ไม่ได้แปลกอะไรหรอก เขาก็แค่อยากหาเรื่องคนที่ดูเป็นพี่ใหญ่สุดของพวกเด็กผู้หญิงก็เท่านั้นแหละ

     “ก็...มันแปลกนี่นา...สีตาน่ะ” วิเวียนกล่าวเสียงเบา เธอยังคิดมากเรื่องนี้อยู่จริงๆนั่นแหละ แม้ใครต่อใครจะบอกว่ามันไม่แปลก และเธอลองพยายามที่จะมองตาใครด้วยตาคู่นี้ตรงๆแล้ว แต่พอคิดว่าถ้าเกิดทำแบบนั้นวิคเตอร์อาจจะเกลียดเธอ เธอเลยยอมไว้แบบนี้ต่อไป

     นั่นคือความสบายใจของเธอ...เธอเลือกที่จะทำเอง...

     ฉับ!

     เส้นผมร่วงลงมาก่อนจะแปรสภาพกลายเป็นลูกดอกกระจัดกระจายอยู่บนพื้น ดวงตากลมโตสองสีของเด็กสาวเบิกกว้างขึ้น ใบหน้าดูซีดลงแล้วมองกรรไกรในมืออีกฝ่ายอย่างอึ้งๆ

     “วะ วิค...ตะ ตะ ตัด...”

     “อือ ตัดผม”

     “ละ ละ แล้วทำไม...”

     “ก็มองแล้วมันรำคาญตาจะตาย”

     เขาทำการตัดผมหน้าของคนตาสองสีอีกนิดหน่อยแล้วมองก่อนพยักหน้าประมาณว่าใช้ได้แล้ว ซึ่งตอนนี้คนโดนตัดผมกำลังหน้าซีดได้ที่กับสิ่งที่เกิดขึ้น

     วิคเตอร์วางกรรไกรลงบนโต๊ะใกล้ๆแล้วถอนหายใจ “ฉันไม่เข้าใจว่าหล่อนจะคิดมากเรื่องนั้นทำไม...จริงอยู่ที่ฉันไม่ชอบสีตาเธอ”

     แน่นอนว่านั่นเขาโกหก เขาไม่ได้ไม่ชอบสีตาเธอ แต่เพราะคนฟังไม่รู้เรื่องนี้ทำให้ทำหน้าสลด แต่อันที่จริงก็ไม่ถึงกับชอบสีตาของเด็กสาวนักหรอก ก็แค่เฉยๆ...มั้ง?

     “แต่ไอ้การที่หล่อนปิดหน้าปิดตานั่นมันน่าหงุดหงิดมากกว่าอีก” เขากอดอกมองอีกคนที่ตอนนี้เปลี่ยนมองหน้าเขาปริบๆอย่างมึนๆแทนแล้ว วิคเตอร์เอื้อมมือไปดีดหน้าผากคนที่นั่งตรงข้ามจนเจ้าตัวร้องโอยออกมาเบาๆแล้วลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ “กับอีแค่คำพูดแหย่เล่นของเด็กๆเธอก็คิดมาก แบบนี้จะไปมีความมั่นใจกับเขาได้ไงกันฮะ!?”

     วิเวียนนิ่งไปเล็กน้อย อันที่จริงแล้วเธอก็แค่อยากจะสนิทกับวิคเตอร์เท่านั้นเอง เพราะในบรรดาเด็กทั้งหมดวิคเตอร์ดูจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าน่าจะเข้ากันได้อยู่ แถมเธอเคยเห็นความลับที่เขาไม่เคยบอกใครเลยอีกด้วย...

     ก็เลยอยากสนิท...ก็เลยไม่อยากถูกเกลียดเท่านั้นเอง แต่ดูท่าวิเวียนจะเข้าใจอะไรผิดนิดหน่อยทำให้กลายเป็นว่าวิคเตอร์ค่อนข้างเกลียดขี้หน้าวิเวียนไปซะอย่างนั้น

     “ผมที่ถูกตัดไปน่ะมันต้องรอเวลายาวขึ้นเท่านั้นแหละ” เด็กชายแสยะยิ้มมุมปาก นั่นทำให้วิเวียนเพิ่งมารู้สึกว่าเหมือนทำพลาดไปอีกเรื่องเสียแล้ว “ระหว่างรอยาวก็ไว้แบบนั้นไปนั่นแหละ”

     ว่าจบเขาก็ลุกขึ้นยืนเดินออกไปจากห้องพยาบาล ปล่อยให้คนโดนเปลี่ยนลุคแบบไม่ทันได้ตั้งตัวนั่งหน้าซีดและใกล้จะกลายเป็นเศษฝุ่นอยู่ทุกเมื่อ....

     “...ทำยังไงดีล่ะเนี่ย...” วิเวียนพึมพำด้วยน้ำเสียงเหมือนอยากจะร้องไห้

 

 -----------------------------------------------------------------------

เช้ดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!

จบแล้วววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!

บอกตามตรงวิคเตอร์กับวิเวียนนี่เป็นอะไรที่จับคู่กันแล้วสนุกมาก #ฮา

คนนึงก็พยายามจะเป็นพี่ที่ดี อีกคนก็พยายามที่จะกลั่นแกล้งอีกฝ่ายเสียเหลือเกิน กร๊ากกก!!!

และการแกล้งของวิคเตอร์ในครั้งนี้ดูท่าจะทำเอาวิเวียนหน้าซีดไปเลยทีเดียว #เหอๆ

อันที่จริงวิเวียนคิดมากเรื่องสีตาตั้งแต่วิคเตอร์ทักจริงๆนั่นแหละครับ ถึงจะโดนบอกว่าไม่แปลกหรือพยายามจะทำให้ชินกับการเปิดหน้าเปิดตายังไงแต่สุดท้ายก็เอาผมหน้าปิดเหมือนเดิมครับ

พอโดนตัดงี้เลยเครียดหนักเลยครับ #สะใจได้แกล้งลูก #หืม

หมายเหตุนิดนะครับ เจ้าวิคนี่ไม่ได้แอบชอบวิเวียนแต่อย่างใด แต่ก็ค่อนข้างจะยอมรับว่าเป็นพี่สาวแหละ #แน่นอนว่ามันปากหนักไม่บอก #ซึนจะตายไอ้หมอนี่น่ะ

หืม? อยากเห็นวิเวียนตัดผมเหรอ?

จิ้มสิ =w=V

 

Comment

Comment:

Tweet